لیلا اوتادی به تازگی پیشنهادی برای بازی در یک فیلم انگلیسی دریافت کرده است.
لیلا اوتادی بازیگر سینما و تلویزیون ایران که بیشتر به خاطر بازی در فیلم بید مجنون مجید مجیدی دربین علاقه‌مندان سینما شناخته شده است به تازگی پیشنهادی برای بازی در یک فیلم انگلیسی دریافت کرده و قرار است در آن با جودلاو همبازی باشد.

علی‌رغم آنکه دست اندر کاران این فیلم انگلیسی با حضور او موافقت کرده اند اما خانم اوتادی عنوان کرده تا مجوز قانونی و کتبی از سوی مسئولان کشور برای حضور دراین فیلم داده نشود دراین فیلم حضور نخواهد یافت.

تحقیقات دانشمندان نشان می‌دهد عشق و دوست داشتن متداول‌ترین کلمه ای است که مجرمان محکوم به اعدام در آخرین لحظات زندگی خود به زبان می‌آورند. مجله نیوزویک برای پی بردن به کلمات مورد علاقه محکومین به اعدام در آخرین لحظات زندگیشان ، آخرین جملات 446 محکوم به اعدام را در تگزاس مورد تحلیل و بررسی قرار داد. در این تحقیقات مشخص شد لغت دوست داشتن نزدیک به 630 بار از دهان این محکومین به اعدام خارج شده است.محققان متوجه شدند محکومین به اعدام به طور متوسط این لغت را سه برابر لغت "متاسفم" به کار می‌برند که این نشان می‌دهد بسیاری از آن‌ها هنوز هم معتقدند بی‌گناه هستند و به گناه‌کار بودن خود اعتراف نمی‌کنند.

 دومین لغتی که محکومین به اعدام در آخرین لحظات زندگی خود استفاده می‌کنند تشکر کردن است که نزدیک به 243 بار در آخرین لحظات زندگی 446 محکوم به اعدام شنیده شده است. هم‌چنین لغت "آماده ام" نیز نزدیک به 65 بار از زبان اعدامی‌ها شنیده شد که با بیان این لغت آمادگی خود را برای رفتن به استقبال مرگ اعلام می‌کردند. نکته جالب توجه این است که لغت "می‌ترسم" فقط یک بار از دهان این 466 بار به اعدام شنیده شده است که این موضوع می‌توان در نوع خود مورد توجه قرار گیرد. اعتقادات مذهبی هم در میان افرادی که به اعدام محکوم می شوند بسیار پررنگ است و لغت خدا بسیار در میان آخرین صحبت‌های آن‌ها شنیده می‌شود.هم‌چنین لغاتی مانند بهشت ، جهنم ، مسیح و مانند آن‌ هم کلماتی هستند که معمولا محکومین به اعدام در آخرین لحظات زندگی خود به زبان می‌آورند. هم‌چنین از میان این محکومین به اعدام 20 نفر به لغت "پایان" و فقط 12 نفر به لغت "پشیمانی" در آخرین لحظات زندگی خود اشاره کردند.

وجود آب فراوان بر سطح ماه تائید شد.
به گزارش شبكه خبر، كشف آب در سطح ماه هنگامی به اثبات رسید كه دانشمندان مجبور شدند برای بررسی اعماق ماه ماهواره ای را به سطح ماه بكوبند.
دانشمندان ماه شناس با اطمینان از پوشش حجم قابل توجهی از هیدروژن در ماه، اعلام كردند: تركیب هیدروژن موجود در ماه، آب یخ زده است.
این یافته جدید، زمینه تبدیل كره ماه را به یك ایستگاه دائمی، برای رسیدن به كرات دیگر فراهم می كند.

اطلاعات درهم ارسالی چشم به مغز، دلیل ظاهر شدن و پنهان شدن ناگهانی لبخند مونالیزا است. حال این سوال مطرح است که چند صد سال پیش، داوینچی چطور توانسته چنین جادویی را در نقاشی خود به‌کار برد.

فاطمه محمدی‌نژاد: اغلب مردم، بزرگ‌ترین شاهکار لئوناردو داوینچی را تابلوی مشهور مونالیزا می‌دانند و این باور به‌قدری رواج یافته که شدیدترین اقدامات امنیتی برای حفاظت ازاین تابلو به عمل آمده است. هرچند دان براون در کتاب جنجالی خود، راز داوینچی، اسرار دیگری از این تابلوی نقاشی را مطرح کرده بود؛ اما به باور بسیاری از مردم، راز این نقاشی در لبخند اسرارآمیز مونالیزا نهفته است، لبخندی که لحظه‌ای پدیدار می‌شود و لحظه‌ای دیگر محو می‌شود.

اما اگر شما نیز تاکنون لبخند مونالیزا و این‌که چرا یک لحظه شاداب و لحظه دیگر جدی است را جزو اسرار سربه‌مهر لئوناردو داوینچی به‌شمار می‌آوردید، متاسفانه باید بگوییم این راز داوینچی نیز حل شد. پژوهشگران فهمیده‌اند که دلیل لبخند مرموز مونالیزا، این است که چشمان شما سیگنال‌های درهمی را در مورد لبخند او به مغز ارسال می‌کند.

لوئیز مارتینز اوترو، روانشناس موسسه روانشناسی آلیکانته اسپانیا که همراه با دیه‌گو آلونسو پابلوس این تحقیقات را انجام می‌دهد، در گفتگو با نیوساینتیست گفت: «سلول‌های مختلف شبکیه چشم، دسته‌های مختلفی از اطلاعات را به مغز می‌فرستند. این سیگنال‌ها یا کانال‌ها، اطلاعات اندازه شیء، وضوح، روشنایی و مکان آن را در محوطه بصری به رمز در می‌آورند. گاهی اوقات یک کانال از کانال دیگر پیشی می‌گیرد و شما لبخند را می‌بینید؛ دیگر زمان‌ها کانال‌های دیگر پیروز می‌شوند و شما لبخندی مشاهده نمی‌کنید.»

این نخستین بار نیست که دانشمندان این شاهکار لئوناردو داوینچی را بررسی می‌کنند. در آغاز، این توضیح ارایه شد که داوینچی برای رسم لبخند از رنگ‌هایی استفاده کرده که سلول‌های حساس به نور مستقر در اطراف شبکیه را تحریک می‌کند؛ وقتی فرد به جایی غیر از لب‌ها تمرکز کند، این سلول‌های استوانه‌ای تحریک می‌شوند و لبخند ظاهر می‌شود. در سال 2000 / 1379، مارگارت لیوینگ استون، روانشناس دانشکده پزشکی‌هاروارد نشان داد که لبخند مونالیزا از زوایای کناری واضح تر از مرکز است و در سال 2005 / 1384، یک تیم آمریکایی اعلام کرد که خش‌های تصادفی در مسیر شبکیه تا قشر بینایی معین می‌کنند که ما لبخند را ببینیم یا نه.

اما تحقیق جدید که در نشست سالانه جامعه عصب شناسی در شیکاگو ارائه شده، از روشی دیگر برای بررسی این نقاشی اسرارآمیز استفاده کرده است.

مسیرهای بینایی
مارتینز اوترو و آلونسو پابلوس، برای دریافت تصویری بهتر از ناپدید شدن لبخند مونالیزا، زوایای مختلف مونالیزا را که با کانال‌های مختلف بینایی پردازش می‌شوند، جداسازی کردند و سپس از داوطلبان پرسیدند که آیا لبخند را می‌بینند یا نه.

این دو نفر برای شروع از داوطلبان خواستند به نقاشی در اندازه‌های مختلف و از فواصل متفاوت نگاه کنند. داوطلبان از فاصله بسیار دور یا با دیدن تصویر کوچک نقاشی، نتوانستند هیچ احساسی در صورت وی تشخیص دهند. با نزدیک‌تر شدن یا دیدن نسخه بزرگ‌تری از نقاشی، آنها موفق به دیدن لبخند شدند و هرقدر عکس بزرگ‌تر می‌شد، لبخند نیز واضح‌تر دیده می‌شد. این بدان معناست که سلول‌های شبکیه‌ای که دید نقطه مرکزی را پردازش می‌کنند، درست همانند سلول‌هایی که دید حاشیه‌ای را پردازش می‌کنند، اطلاعات لبخند را انتقال می‌دهند.

گروه سپس تاثیر نور را بر قضاوت در مورد لبخند مونالیزا امتحان کردند. دو نوع سلول، روشنایی یک شیء را از محیط اطرافش مشخص می‌کنند: سلول‌های مرکزی که تنها زمانی تحریک می‌شوند که مرکز تصویر نورانی‌تر می‌شود و به ما اجازه می‌دهد که در یک شب تاریک یک ستاره نورانی تر را ببینیم؛ و سلول‌های پیرامونی، که زمانی که مرکز تاریک است به کار می‌افتند و به ما اجازه می‌دهند روی یک صفحه چاپ شده لغات را ببینیم.

نور و تاریکی
مارتینز اوترو این کانال‌ها را با نشان دادن یک صفحه سفید یا سیاه به مدت 30 ثانیه به تعداد دیگری از داوطلبان و با ظاهر شدن لحظه‌ای تصویر مونالیزا پیچیده‌تر کرد. داوطلبان پس از اینکه تصویر سفید را می‌دیدند بیشتر متوجه لبخند مونالیزا می‌شدند. این اتفاق احتمالا سلول‌های حاشیه‌ای را خنثی کرده و نتیجه‌گیری می‌شود که این، سلول‌های مرکزی هستند که لبخند مونالیزا را حس می‌کنند.

به عقیده اوترو مارتینز، خیره شدن چشم‌ها نیز به شیوه‌ای که داوطلبان لبخند را می‌بینند، تاثیرگذار است. گروه وی از نرم‌افزاری برای تعیین محل خیره شدن هر 20 داوطلب استفاده کردند.

داوطلبان با یک دقیقه خیره شدن به نقاشی، زمانی لبخند را می‌دیدند که بیشتر به سمت چپ دهان وی خیره شده بودند. این مدرک دیگری دال بر این است که دید مرکزی نشان‌دهنده لبخند است، با این حال این تمام ماجرا نیست؛ زیرا زمانی که داوطلبان برای یک لحظه لبخند را تشخیص می‌دادند، چشم‌هایشان روی گونه چپ متمرکز می‌شد که نشان می‌دهد دید حاشیه‌ای نیز نقشی را ایفا می‌کند.

اورتو مارتینز می‌گوید: «لئوناردو داوینچی در یکی از یادداشت‌هایش نوشته بود که سعی داشته احساسات متغیر را نقاشی کند، زیرا آن‌ها را در خیابان دیده است.»

by seemorgh

مهر: کتاب "غزلهای حافظ" که در زمان انتشار چاپ نخست واکنش‌های زیادی را برانگیخت و بسیاری حافظ‌شناسان آن را نسخه‌ای جعلی از غزل‌های خواجه شیراز خواندند، دوباره به زیر چاپ رفت.

-نه تنها تاريخ آسيا بلکه تاريخ جهان تاريک خواهد بود اگر موضوع اصل قدرت ايران روشن نشود. (هردوت)

- ايرانيان تازگي را دوست داشتند و دنبال آن مي رفتند، چه در افکار چه در اخلاق چه در آدات. به عقيده من ايرانيان از نوعي ميهن پرستي جاودانه برخوردار هستند. يکديگر را در داخل کشور دوست دارند. کشور را در وجود خود مجسم مي بينند، اما با بي تفاوتي شاهد گذار حکومت هاي گوناگون از فراز سر خود هستند. بي آنکه فريفته هيچ يک بشوند. از اين نظر به کلي از ميهن پرستي سياسي عاري اند. سلطنت ها و فتوحات و تسخير سرزمين ها به تدريج قدرت خودشان را از دست مي دهند و از بين مي برند بي آنکه به شخصيت ايراني لطمه زده باشد. از روي کمال و صحت مي توان ثابت نمود که اين ملت ايران داراي همان اسمي است که از قرون بيشمار قبل از آنکه دنيا شروع شود بوده است. اسمي که «آيريان» يا «آريان» است. (تاريخ ايران- کنت دوگوبينو)

- مقدونيه اسکندر از بين رفت، تقريبا بدون آنکه اثري از آن باقي باشد. قبرهاي فرمانروايان مقدوني هرگز پيدا نشد. هيچ چيز از اسکندريه اوليه به جا نمانده، اما تخت جمشيد تا به امروز برپاست و کاخ هاي داريوش و خشايار شاه هنوز بر بالاي جلگه باعث حيرت مسافران است. (اومستد)

- ايران را در مفهوم حقيقي باستاني اش به خوبي ممکن است يک لوح فرهنگي بخوانيم. از قديمي ترين ايام (لااقل از زمان سومر) و از دورترين حدود (مصر، يونان، هند و...) به ندرت ممکن بود خوابي يا خيالي يا مذهب و آرزويي باشد که عاقبت در فرهنگ حل نشده يا در آن معلق نمانده باشد. (دارمستتر)

- اسکندر يونان را ايراني کرد، او ايران را يوناني نساخت. حال ديگر يونان و جهان از جريان شرقي لبريز شد. (افلاطون)

- تو اي يوناني اگر بخواهي نياکان خود را در برابر اردشير پسر خشايار نمايش دهي، انديشه کن که چگونه خود را آلت استهزاي او خواهي کرد. پس بر حذر باش که از نظر اصل و نسب پست تر از آنان خواهيم بود. (رزالي مورتن)

- حتي در خرابي تخت جمشيد امروز خيره کننده ترين مناظر است. (هانري دومونتر)

- من نمي توانم حتي يک لحظه از زندگي شاعرانه ام رادر نظر بگيرم که تا اندازه اي به نبوغ شاعران ايراني مديون نباشد. (افلاطون)

- واقعيت اينست که در زمان کوروش ايرانيان حد وسط را ميان آزادگي و بندگي را گرفته بودند آغاز کردند به اينکه آزاد باشند براي اينکه بتوانند بر تعدادي از خلق هاي ديگر سروري کنند. ايرانيان سروراني بودند که به ملت هايي که به اطاعت آنان درمي آمدند آزادي مي بخشيدند و آنان را به درجه اي که شايسته آنان بود ارتقا» مي دادند. (آرتور پوپ)

- ايرانيان از هر حيث خود را بهتر از همه ملل مي پنداشتند. هرگز يک پارسي از خداي خود نيکي ها را براي شخص خود تقاضا نمي کند. بلکه او تقاضاي سعادت براي تمام ملت پارس مي کند و خود را مشمول اين دعاي عمومي مي داند. (رنه گروسه)

- در هر يک از جبهه هايي که ايراني ها با مليت ديگري مبارزه مي کردند برتري ايرانيان به ثبوت مي رسيد. غيرممکن است که اين حقيقت را انکار کنيم که اين آئين زرتشتي تا چه اندازه جلوتر از معنويت يونان يا کتاب مقدس بوده است. نژاد ايراني با خصال انياني و شم سازماندهي از برکت صلح ثمربخش که ميان ملل متنوعه بوجود آورد نژاد نخبه و امپراتورساز آسيا به شمار مي رود. (پروفسور ايليف)

- از خصائص آريائيان ايران; مردانگي و بي پيرايگي است. (مونتسکيو)

- روح ايران همانطور که از هنرهاي اين مردم مشهود است در ادبيات اين قوم نيز زنده و پايدارمانده است. (چرزيگوفسکي)

زمانی که نیروهای انگلیسی و دیگر متفقین تهران را اشغال کرده بودند، «حسین گل گلاب» تصنیف سرای معروف، از یکی از خیابان های معروف شهر می گذرد.
او مشاهده می کند که بین یک سرباز انگلیسی و یک افسر ایرانی بگو مگو می شود و سرباز انگلیسی، کشیده محکمی در گوش افسر ایرانی می نوازد. گل گلاب پس از دیدنِ این صحنه، با چشمان اشک آلود به استودیوی «روح الله خالقی» (موسیقی دان) می رود و شروع به گریه می کند.
«غلامحسین بنان» می پرسد ماجرا چیست؟ او ماجرا را تعریف می کند و می گوید:
«کار ما به اینجا رسیده که سرباز اجنبی توی گوش نظامی ایرانی بزند!» سپس کاغذ و قلم را بر می دارد و با همان حال، می سراید:
ای ایران ای مرز پرگهر
ای خاکت سرچشمه ی هنر
دور از تو اندیشه بدان
پاینده مانی و جاودان
دشمن! ار تو سنگ خاره ای من آهنم
جان من فدای خاک پاک میهنم...
همانجا، خالقی موسیقی آن را می نویسد و بنان نیز آن را می خواند و ظرف یک هفته، تصنیف «ای ایران» در یک ارکستر بزرگ اجرا می شود.